Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Amores Perros (2000)

Director: Alejandro González Iñárritu
Writers: Guillermo Arriaga
Cast : Emilio Echevarría, Gael García Bernal, Goya Toledo, Álvaro Guerrero, Vanessa Bauche

Αξιολόγηση : 4.5/5

Στην αχανή και ανθρωποφάγο Πόλη του Μεξικού, τρείς καθημερινές ιστορίες ενώνονται μέσα απο ένα φρικτό αυτοκινητιστικό ατύχημα. Ο ήρωας της πρώτης ιστορίας, Octavio, προσπαθεί με τον εκπαιδευμένο σκύλο του Cofi να βγάλει λεφτά απο κυνομαχίες, έτσι ώστε να το σκάσει με την γυναίκα του αδελφού του Suzanna. Μετά απο ένα αγώνα που πηγαίνει στραβά όμως, τον κυνηγούν, και αυτός, προσπαθώντας να ξεφύγει, συγκρούεται με το αυτοκίνητο της Valeria, της ηρωίδας της δεύτερης ιστορίας. Η Valeria λοιπόν, μετά το ατύχημα χάνει το πόδι της και αναγκάζεται να παρατήσει τη δουλειά της ως επαγγελματίας μοντέλο. Ο φίλος της προσπαθεί να τη στηρίξει ψυχολογικά, αλλά η κατάσταση είναι πιο δύσκολη απο όσο νομίζει. Η τρίτη ιστορία έχει πρωταγωνιστή έναν αυτόπτη μάρτυρα του ατυχήματος, τον άστεγο, ένθερμο ζωόφιλο και επαγγελματία δολοφόνο El Chivo, ο οποίος θα προσπαθήσει να ξεφύγει απο το σκοτεινό παρελθόν του και να επανασυνδεθεί με τη χαμένη κόρη του.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του εκπληκτικού μεξικανού σκηνοθέτη Alejandro González Iñárritu, και η ταινία που έκανε παγκοσμίως γνωστό τον ίδιο και τον πρωταγωνιστή του Gael García Bernal, είναι ένα σκληρό κοινωνικό δράμα που δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο της - Amores Perros (στα αγγλικά "Love's a bitch", ακριβής μετάφραση στα ελληνικά "Σκυλίσιες αγάπες"). Ο Iñárritu, που μέχρι πρότινος απολάμβανε το απόλυτο 3 στα 3 (Amores Perros, 21 Grams, Babel) πρίν το φιάσκο του Biutiful, παραδίδει ένα σπονδυλωτό, δραματικό ψυχογράφημα του σύγχρονου Μεξικού, με ελάχιστο budget, παντελώς άγνωστους μέχρι τότε ηθοποιούς, αλλά και την εντελώς φρέσκια, τολμηρή ματιά του. Το εξαιρετικό σενάριο του πολυβραβευμένου Guillermo Arriaga (21 Grams, The three Burials of Melquiades Estrada) τοποθετεί καθημερινούς ανθρώπους στη ζούγκλα της μεγαλούπολης, και τους παρακολουθεί να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής, και τη σκληρότητα της αγάπης. Και ο σκηνοθέτης, με τη συχνή χρήση ευρυγώνιων φακών και τη συνεχή κίνηση της κάμερας επικεντρώνεται στα τραγικά τους πρόσωπα, προσδίδοντας αλήθεια στην ασυνήθιστη μέσα στην απλότητά της αυτή ιστορία. Το γρήγορο, σχεδόν βιντεοκλιπίστικο μοντάζ, η έξυπνη χρήση της μουσικής και η ντοκυμαντερίστικη αισθητική πραγματικά απογειώνουν την ταινία και συντελούν σε ένα άρτιο οπτικό αποτέλεσμα. Ταινιάρα !

Amores Perros trailer
η ταινία στο imdb


Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Black Swan (2010)

Director: Darren Aronofsky
Writers: Mark Heyman, Andres Heinz
Cast : Natalie Portman, Mila Kunis, Vincent Cassel, Barbara Hershey, Winona Ryder

Αξιολόγηση : 3.5/5

Η Nina είναι μια νεαρή μπαλαρίνα σε ένα θίασο μπαλέτου στη Νέα Υόρκη. Η ζωή της είναι απολύτως αφοσιωμένη στο χορό, με την αυταρχική και καταπιεστική πρώην μπαλαρίνα μητέρα της να της απαγορεύει τις υπόλοιπες, φυσιολογικές χαρές της ηλικίας της. Ο θίασός της θα προγραμματίσει να ανεβάσει την περίφημη "Λίμνη των κύκνων" του Tchaikovsky, και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θιάσου Thomas θα επιχειρήσει μια πρωτοποριακή προσέγγιση, με την ίδια χορεύτρια να ενσαρκώνει και το λευκό και το μαύρο κύκνο, δύο ρόλους εκ διαμέτρου αντίθετους. Η Nina θα πάρει το ρόλο αλλά, ενώ είναι τέλεια για τον αθώο, όλο χάρη λευκό κύκνο, δεν καταφέρνει να αποδώσει το σκοτεινό, μυστηριώδη και σαγηνευτικό μαύρο κύκνο. Όταν όμως θα βρεί μια άσπονδη φίλη στο πρόσωπο της νεοφερμένης, sexy και ανταγωνίστρίας της για το ρόλο και τον έρωτα του Thomas μπαλαρίνας Lily, η σκοτεινή πλευρά της θα αρχίσει να αναδύεται, απειλώντας να την "καταπιεί" ολοκληρωτικά.

Ένα πολύ καλό, σφιχτοδεμένο θρίλερ, με δυνατές ερμηνείες, άφθονο σασπένς και πολύ σωστή κλιμάκωση της έντασης και της αγωνίας, αλλά, ήδη υπερτιμημένο απο κοινό και κριτικούς, κατά τη γνώμη μου λόγω της κατακόρυφης πτώσης του αριθμού των αξιόλογων ταινιών που βγαίνουν κάθε χρόνο. Δεν πιστεύω οτι κάθε χρονιά πρέπει αναγκαστικά να ψάχνουμε μία, δύο ή τρείς ταινίες για να τις χαρακτηρίσουμε αριστουργήματα. Και ο Μάυρος Κύκνος δεν είναι σε καμία περίπτωση αριστούργημα. Ο Aronofsky πάντως παραδίδει την καλύτερη δουλειά του των τελευταίων χρόνων, δημιουργώντας μία σχεδόν κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και ένα σφιχτό ψυχολογικό κλοιό γύρω απο την πρωταγωνίστρια του, αφήνοντας την να παλεύει αβοήθητη με τη σκοτεινή, καταπιεσμένη πλευρά της. Υπάρχουν όμως σημεία που χαλάνε όλο αυτό το δημιούργημα που έχει χτίσει, και αλλοιώνουν τη ροή της ταινίας, αφήνοντάς την ασύνδετη απο τη συνέχεια, και απο το σύνολο γενικότερα. Η Portman είναι πολύ πειστική στον πρωταγωνιστικό ρόλο, δείχνοντας αρκούντως εύθραυστη και αβοήθητη όπου χρειάζεται, και αλλού αντίστοιχα αδίστακτη και γοητευτική, χωρίς όμως να μπορώ να χαρακτηρίσω την ερμηνεία της "μεγάλη" ή συγκλονιστική. Το oscar που απέσπασε το αφήνω ασχολίαστο, αφού δεν έχω δεί τις γυναικείες ερμηνείες που ήταν συνυποψήφιές της, και αφού πλέον δε θεωρώ τα oscars ως απόδειξη ή κριτήριο ποιότητας. Συνολικά λοιπόν, ο Μάυρος Κύκνος είναι μία αρκετά καλή ταινία, αλλά όχι σπουδαία.

Black Swan trailer
η ταινία στο imdb


Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

Leningrad Cowboys Go America (1989)

Director: Aki Kaurismäki
Writers: Sakke Järvenpää (story), Aki Kaurismäki (screenplay)
Cast : Matti Pellonpää, Kari Väänänen, Sakke Järvenpää, Heikki Keskinen, Pimme Korhonen, Sakari Kuosmanen

Αξιολόγηση : 1.5/5

Στην αχανή τούνδρα της Φινλανδίας κατοικεί το πιο ανεκδιήγητο συγκρότημα συγγενών που έχει υπάρξει ποτέ στον πλανήτη Γη, με τα πιο ανεκδιήγητα κουρέματα, ρούχα και παπούτσια του σύμπαντος - οι Leningrad Cowboys. Ένας αμφιβόλου γούστου "ειδικός" τους συμβουλεύει να πάνε στην Αμερική για να κάνουν καριέρα, γιατί εκεί "παίρνουν τον οποιονδήποτε". Έτσι, το πολυμελές συγκρότημα και ο manager τους, επίσης συγγενής, φτάνουν στη Νέα Υόρκη, όπου ένας μουσικός παραγωγός, καθόλου εντυπωσιασμένος απο τη folk μουσική τους, τους προτείνει να παίξουν στο γάμο ενός ξαδέλφου του, στο Μεξικό. Έτσι, οι Leningrad Cowboys ξεκινούν ένα μακρύ road trip κατά μήκος της Αμερικής, παίζοντας απο rock'n'roll μέχρι blues και country σε παρακμιακά μαγαζιά, πάντα με απογοητευτικά αποτελέσματα. Τελικά, θα καταφέρουν να φτάσουν στο Μεξικό, και στην πολυπόθητη επιτυχία.

Μία απογοητευτική ταινία, ειδικά για το επίπεδο του πολύ καλού σκηνοθέτη Aki Kaurismäki, που αποτυγχάνει πλήρως στον (δυσδιάκριτο) στόχο της, αυτόν της σατιρικής, μουσικής κωμωδίας. Στα χείλη μου δεν εμφανίστηκε ούτε το παραμικρό μειδίαμα (γαμώτο, ακόμα και με τον Adam Sandler θα γελάσεις λιγάκι), και το όλο εγχείρημα κρίνεται χωρίς λόγο ύπαρξης. Βασισμένη σε ένα πραγματικό φινλανδικό συγκρότημα, το marketing
πλάσαρε την ταινία ως την απάντηση της Φινλανδίας στο This is Spinal Tap, αλλά εγώ θα τη χαρακτήριζα ως τον (πολύ) φτωχό συγγενή της. Θα μπορούσα να της βάλω και κουλούρι, αλλά τουλάχιστον έχει αξιοπρεπή φωτογραφία και κινηματογράφηση. Με αυτό το παντελώς αδιάφορο και τραγελαφικό σενάριο όμως ...

Leningrad Cowboys trailer
η ταινία στο imdb


Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

La planète sauvage (1973)

Director: René Laloux
Writers: Stefan Wul (novel), Roland Topor (screenplay)
Cast (voices): Eric Baugin, Jennifer Drake, Jean Topart, Jean Valmont, Sylvie Lenoir

Αξιολόγηση : 4/5

Στο μακρινό κόσμο του Ygam κατοικεί η παράξενη φυλή των Draags. Γιγάντιοι σε μέγεθος, γαλάζιοι σε απόχρωση και με ανεπτυγμένες ψυχικές δυνάμεις, ζούν τη μακροσκελή ζωή τους ήσυχα, και με πολλές ώρες διαλογισμού. Στο Ygam κατοικούν και άνθρωποι, οι Oms, οι οποίοι είναι σκλάβοι των Draags. Ο Terr είναι ένα μωρό Om, τη μητέρα του οποίου σκότωσαν παιδιά Draags που έπαιζαν. Ένα άλλο παιδί, η Tiwa, αποφασίζει να πάρει το μικροσκοπικό ανθρωπάκι στο σπίτι της για κατοικίδιο. Μάλιστα, του φοράει ένα κολάρο για να μπορεί να τον κατευθύνει με ένα ειδικό βραχιόλι. Ο Terr μεγαλώνει αιχμάλωτος της Tiwa, μα κάποια στιγμή αποφασίζει να δραπετεύσει, παίρνοντας μαζί του μία συσκευή εκμάθησης των Draags. Γνωρίζει ελεύθερους ανθρώπους, γνωρίζει τον έρωτα, και με όπλο τη γνώση που προσφέρει η συσκευή εκμάθησης οργανώνει την εξέγερση των Oms ενάντια στους αφέντες τους.

Μία εξαιρετική sci-fi animated ταινία με έντονη αλληγορία, σουρρεαλιστική αισθητική και βαθιά, φιλοσοφικά νοήματα. Συμπαραγωγή της Γαλλίας με την Τσεχοσλοβακία, μια χώρα με μεγάλη παράδοση στο κινούμενο σχέδιο, το La planète sauvage (Fantastic Planet) τοποθετεί τον άνθρωπο στη θέση των ζώων, και ξεγυμνώνει τον απαίσιο τρόπο με τον οποίο τους συμπεριφερόμαστε, στην ουσία λέγοντάς μας "εσάς σας αρέσει αυτό ?". Ο σκηνοθέτης René Laloux συνεργάστηκε με τον εικονογράφο Roland Topor, το λιτό στύλ του οποίου δείχνει λίγο απλοϊκό, είναι όμως απολύτως ταιριαστό με την ιστορία και έχει μια άγρια δύναμη. Σημειωτέον οτι ο Laloux έχει επίσης συνεργαστεί με θρυλικούς κομίστες όπως οι Moebius (στο "Les maîtres du temps" του 1982) και Caza (στο "Gandahar" του 1988). Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων, του πλανήτη και των παράξενων ζώων που κατοικούν εκεί είναι έντονα επηρρεασμένος απο το κίνημα του σουρρεαλισμού, και ιδιαίτερα απο την τέχνη των Giorgio De Chirico και Rene Magritte, οι μουσικές είναι καθαρά 70's και ψυχεδελικές, και γενικά η θέαση της ταινίας είναι μία άκρως ψυχεδελική και εσωτερική εμπειρία, που σε κάνει να αναφωνήσεις μετά το τέλος της "Μα καλά, τί πίνανε αυτοί οι τύποι ?". Πάντως, ό,τι και να πίνανε, ήταν καλό. Και δυνατό, όπως η ταινία που φτιάξανε.

La planète sauvage trailer
η ταινία στο imdb